Jestem konsultantem IT,
który uczy AI.

Znasz projekty, które na papierze wyglądają idealnie, a po wdrożeniu rozsypują się jak domek z kart?

Znam je dobrze. Z czasem zauważyłem, że przyczyną prawie nigdy nie był błąd w algorytmie.

Moja droga do AI zaczęła się od ludzi. Fascynował mnie moment, w którym ktoś ma narzędzia i wie, co powinien zrobić, a mimo to nic nie robi. Zastanawiałem się, co go blokuje i co mogłoby go przekonać do zmiany. Chciałem też zrozumieć, dlaczego jedne innowacje wchodzą do firm bez oporu, a inne rozbijają się o pierwszy, najzwyklejszy ludzki nawyk.

Te pytania zaprowadziły mnie na studia psychologiczne. Chciałem zrozumieć opór, który działa jak niewidzialny prąd i potrafi w jednej chwili wyłączyć chęć do działania.

Potem trafiłem do świata danych i sprzedaży, gdzie zobaczyłem paradoks, który ukształtował moje myślenie na lata. Technologia zwykle zawodzi dlatego, że ludzie nie rozumieją, po co mieliby z niej korzystać. Nawet najbardziej zaawansowany dashboard zostaje drogim gadżetem, jeśli nie odpowiada na pytanie, które każdy użytkownik zadaje sobie w głowie: „Co z tego będę miał?”

Przez lata krążyłem między tymi dwoma światami. Pracowałem po stronie biznesu i siedziałem z zespołami wdrożeniowymi, a firmy takie jak BPX, Grupa Pracuj, Inphinity i SPEEDNET nauczyły mnie więcej niż niejedna książka. Widziałem tam świetne, logiczne decyzje. Obserwowałem też, jak duże firmy utykają w miejscu, rozdarte między wielką ambicją a inercją codzienności.

W 2018 roku założyłem własną działalność w obszarze danych i AI, bo chciałem pracować po swojemu. Doświadczenie z dużych korporacji i z własnego, cichego biura doprowadziło mnie do prostego wniosku: najlepsze rozwiązanie nie ma wartości, jeśli nie da się go wdrożyć tak, żeby ludzie chcieli z niego korzystać.

Dziś pomagam firmom przejść od etapu „o, AI to ciekawe” do „o, AI rozwiązuje mój problem”. Szkolę zespoły i wdrażam AI tam, gdzie jego efekt widać w codziennej pracy, na przykład w sprzedaży albo w analizie danych. Obietnice, że algorytm zaprowadzi pokój na świecie, zostawiam innym. Mój cel jest prosty: technologia ma dawać efekt, który zarząd zobaczy w wynikach.

Wdrożenia prowadzę razem z zespołem konsultantów. Równolegle wykładam AI na studiach podyplomowych na SWPS i SGGW i współtworzę lokalną społeczność Śniadania AI Śląsk, bo nie znoszę wiedzy zamkniętej w szczelnych słoikach. Wiedza nabiera sensu dopiero wtedy, gdy ludzie rozmawiają o niej przy kawie i sprawdzają ją w praktyce.